Roland Janssen, al sinds 1979 galeriehouder van galerie Willy Schoots in Eindhoven, verlegt zo letterlijk zijn grenzen en gaat in zee met de jonge Antwerpse galerie van Marleen Van Duyse.

Roland Janssen: “Wij schrijven hier een en-en-verhaal, in diverse opzichten. De internationale uitstraling die we als galerie hebben, wilden we versterken. Hoe kun je dat beter doen dan door deel uit te maken van het Antwerpse culturele leven met zijn toenemende internationale reikwijdte? Wij zijn trots dat we nu deel uitmaken van het mooie rijtje Antwerpse galeries met zijn grote namen. Daarin bouwen we een eigen persoonlijkheid en programma uit, waardoor je als nieuwe galerie dat galeriewezen ook weer versterkt. Wij organiseren niet alleen tentoonstellingen, maar we gaan ook samenwerkingsverbanden aan met collega’s, we begeleiden projecten van musea, voeren het internationale management van kunstenaars etcetera.”
“Een galerie moet heden ten dage flexibel zijn, ik zou bijna zeggen: mobiel, om goed te opereren. Maar alles begint met inhoudelijke kwaliteit. Dat betekent dat je voltijds en bovendien passioneel én eigenzinnig met je galerie moet bezig zijn. Dat moet ook blijken uit je gastvrijheid voor je klanten. Zij willen geïnformeerd worden.”

Marleen Van Duyse: “In onze selectie voor dit boek hebben we gekozen voor een combinatie: een jonge Spaans-Nederlandse kunstenares die nu al hoge toppen scheert staat naast gevestigde waarden die weer volop in zijn, die nog enthousiast bezig zijn en met wie Roland een band van jaren heeft. Die diversiteit, de combinatie van contexten en het spanningsveld dat je zo creëert, vind ik bijzonder boeiend. Alles begint met er zelf 100% in te geloven en met passie, zowel bij de kunstenaars als bij onszelf. Epigonen en opportunisten komen er hier niet in. Wij kennen onze kunstenaars en we hebben rechtstreeks contact met hen op hun atelier.”
“Raquel Maulwurf (1975) werd niet toevallig meteen na haar studies in Arnhem en Amsterdam opgemerkt en exposeerde al in galeries en musea in binnen- en buitenland. Haar werk zit ook al in belangrijke collecties en onze klanten zitten letterlijk te wachten op nieuw werk van haar. Raquel maakt overweldigende, heftige composities, series tekeningen in overwegend zwart. Ze doet dat op papier of karton,en ze vertrekt van fotografische weergaves van gebeurtenissen. Iedereen is meteen onder de indruk van de diepgang en de kracht die haar monumentale tekeningen uitstralen: dit is stil en tegelijk theatraal werk. Je voelt dat het fundamenteel is, dat het over de oerelementen gaat. Mensen zijn er niet op te zien, wel de tragiek die ze veroorzaken, de vernietiging, het verval... Vandaar het inktzwarte zwart en bijvoorbeeld ook het wegkrassen van een deel van de drager, die hierdoor letterlijk gekwetst wordt. Het is vaak zoeken naar lichtbronnen. En alles speelt zich af in een stedelijke omgeving of in de natuur. Je mag bij de sfeer die haar werk uitstraalt, rustig denken aan Anselm Kieffer.”

Roland Janssen ziet met plezier dat het werk van Jan Henderikse (1937), die hij vertegenwoordigt, aan een herwaardering toe is: “Henderikse en ook Daniel Spoerri exposeerden al vóór 1960 in het Antwerpse Hessenhuis en ze blijven komen met nieuw werk, als krasse zeventigers en tachtigers. Dat is toch prachtig? Het M HKA belicht momenteel hen en hun rol als pioniers van de assemblagekunst en de antipeinture. Daar spelen wij als galerie op in, zoals het hoort.”
“Henderikse formeerde in 1961 met mensen als Armando, Henk Peeters en Jan Schoonhoven de Nul-groep en al sinds de late jaren 1950 werkt hij met readymades en assemblages. Die zijn vaak opgebouwd uit wat zijn pad kruist: drijfvuil uit de Rijn, kurken en ampullen, nummerborden, muntgeld... Alledaagse dingen. Henderikse verbindt het Duchampiaanse idee van de readymade met de stroom van spullen en dingen die wij gebruiken, soms liefhebben, maar even makkelijk weer weggooien. Je kunt hem een scherp kijkende etnograaf noemen. Of zoals hijzelf zegt: ‘Mij interesseert alles wat de mens beweegt.’ Later richtte hij zich ook op fotografie, film en kunstenaarsboeken. De interesse in zijn multimediale oeuvre is de jongste tijd groot, en wel op the places to be: Berlijn, Düsseldorf, Nice, Londen, New York, Johannesburg, Tokio en... Antwerpen, waar hij deels woont en werkt. Je vindt zijn werk in veel Europese collecties en musea én in 2013 is hij te zien in het Guggenheim, op een groepstentoonstelling. Dat je daar als galerie een rol in speelt, is natuurlijk mooi.”

Henderikse exposeerde ook al met Daniel Spoerri (1930), de derde kunstenaar die Roland Janssen en Marleen Van Duyse hier presenteren, met een van de werken waar hij bekend om werd. De Roemeen Spoerri vluchtte in 1942 samen met zijn familie naar Zwitserland, nadat zijn vader door de nazi’s was vermoord. Hij maakte in 1959 in Parijs kennis met mensen als Arman en Yves Klein en hij werd meteen aangetrokken door kunstenaars die dagelijkse materialen en procedés in hun kunst opnamen. In deze periode ontstonden zijn eerste zogenaamde Tableaux Pièges, ‘betrapte schilderijen’: tafels waaraan Spoerri met vrienden had zitten eten en die hij op een toevallig moment fixeerde door de objecten op de tafel vast te lijmen.
Roland Janssen: “Dat gaat nog een stap verder dan het objet trouvé: Spoerri grijpt op geen enkele manier in. En vervolgens hangt hij die toevallige tafel als een vanitas-stilleven aan de muur, wat een uiterst bevreemdend effect geeft. Niet toevallig was Spoerri een vroeg lid van het nouveau réalisme uit de jaren 1960, de Europese variant van de popart, die de kunst wilde bevrijden van zijn elitaire karakter. En al in 1961 nam hij deel aan de belangrijke tentoonstelling The Art of Assemblage in het Museum of Modern Art in New York, waar de assemblage-kunst voor het eerst groot in de belangstelling stond. Momenteel werkt hij in Wenen.”

Marleen Van Duyse: “Eigenlijk is het eenvoudig: je moet 100% geloven in wat je verkoopt. En je moet zelf blijvend verrast worden én je klanten blijven verrassen.”

Art-A route

23.11.2012 - 25.11.2012 + 30.11.2012 - 02.12.2012

PASSIE EN GELOOF
Galerie Schoots en Van Duyse – International Contemporary Art

Het was feest op het Antwerpse Eilandje toen deze lente de galeries Schoots en Van Duyse hun nieuwe gezamenlijke galerie openden in de schaduw van het MAS, het Museum aan de Stroom.