Transparante kwetsbaarheid met weerbarstige groeikracht samen op een blad. Tekeningen ontstaan uit het eigenste moment van het tekenen zelf. In zijn correspondentie met Rebecca Nelemans schrijft Reinoud hierover: “Ik probeer dingen buiten mezelf te leggen, die met schijnbare toeval en effect ontstaan…… Er zijn van die momenten dat het schilderen vanzelf lijkt te gaan, alsof de hand gestuurd wordt door een hogere macht. Een ander noemt het inspiratie maar ik vraag me af of dat bestaat.”
Reinoud van Vught maakt in zijn recente bundel werk geen documentaire tekeningen naar de natuur. Eerder zijn het beelden ontstaan uit het residu van het geheugen. Het onbetrouwbare geheugen dat onweerkeerbaar details wist waaruit een fijnmazige transparantie ontstaat die op haar beurt andere ‘gedetailleerde’ beelden laat opwellen. “Nothing factual that I write or say will be as truthful as my fiction”, zei Nadine Gordimer. In die fictieve wereld die Reinoud van Vught laat ontstaan, liggen leven en dood onontwarbaar in elkaar verknoopt. Uitzinnige energie, tere kwetsbaarheid en schimmelige modderige vergankelijkheid als onbeheersbaar triumviraat.
“Er zijn weinig mensen die zo veel levenslust in hun werk tonen als jij”, schrijft Rebecca Nelemans in het recent verschenen boek over Reinoud van Vught. “Wellicht is die er juist doordat je zo geconfronteerd wordt met de rafelranden van de natuur. Letterlijk zie ik lust in die laatste serie kleinere werken. Die waarin je meer kleur gebruikt en die haast erotisch zijn, vlezig en druipend.” Eros en Thanatos als eeneiige tweeling.
Reinoud van Vught beschrijft zelf hoe zijn werken op papier in drie stadia ontstaan. “Het eerste vind jij het sterkst, het meest puur”, reageert hij op een mail van Rebecca Nelemans. “Het tweede stadium is risicovoller, meer een gevecht: blijft het beeld overeind of help ik het om zeep? Het laatste stadium is redden wat er te redden valt. Dat derde stadium is wel het moment waar ontdekkingen op de loer liggen. Het papier raakt verweerd, verf wordt korst. Maar ik werk simultaan zoals je weet. Dus alles kan zo opnieuw beginnen op het naakte vel.”
Tijdens het tekenen en schilderen was het werk van ondermeer Joyce Pensato en Fernand Léger niet ver uit de buurt zegt Reinoud van Vught. Pensato om structuur in zijn grote werken te krijgen en om zijn wroetende honden er in te krijgen. Léger als leidraad in zijn zoektocht naar radicaliteit in de compositie. Hij kijkt ook naar het nest jonge merels in zijn achtertuin en vraagt zich af hoe groot de bladeren voor hen moeten zijn. In een mail schrijft van Vught dat hij nu levensgrote bloemen schildert en er zich in opgenomen voelt.
In een andere mail schrijft van Vught: “Een jaar geleden was ik verflagen van mijn schilderijen aan het afschuren met als gevolg fraaie resultaten en dat was voor mij het teken dat alles anders moest. Ik ging tuinieren, rododendrons uitgraven, verslepen en verplanten, rozen snoeien enz. En ik bedacht: als ik dit nu eens ga maken? Niet respectvol naar de natuur als Redouté of Audubon, maar uit mijn hoofd, direct vanuit de verf. Alsof ik de créateur ben van al dat wonder en vroeg me af hoe zou dat er uit zien?”

Recent verscheen een boek over het nieuwe werk van Reinoud van Vught. Enkele passages uit bovenstaande perstekst werden uit de inleidende tekst (geschreven door Rebecca Nelemans) gelicht.

Crucifix
2014
gemengde techniek op papier
€ 9.500
show